29 Eylül Cumartesi akşamı Goran Bregovic [[nw:Goran Bregovic]] ilk Ankara konserini ODTÜ stadyumunda verdi. Konserde adamın neden dünyanın dört bir tarafında sevildiğini "gözlerimle" gördüm.

Stadın neredeyse tamamı dolmuştu ve gelen herkes Bregovic ezgilerini bir yerlerden tanıyordu. "Aaaa... bu da mi bu adaminmis!!!" nidalari ve bakislari altında geçti konser. Türk sanatçılar tarafından üzerine Türkçe sözler yazılmış ezgileri bütün stad bir ağızdan Türkçe olarak eşlik etti. Tabii sahnedekiler şarkıyı orjinal diinde söylemeye çalışırken biraz komik, bir yandan da Bregovic'in olayını en iyi şekilde yansıtan bir görüntü ortaya çıktı.

Tabii, bir de zaten çıldırmaya her an hazır ODTU oğrencisinin coşkusu vardı buna eşlik eden. Konserin başında öğrenciler sahneye yaklaşmasın diye çim alana kimse alınmadı. Protokol dışında tabii. Ancak konserin beşinci dakikasında birileri tribunleri sahadan ayıran kapıları bir şekilde açmayı başardı ve sahnenin dört bir tarafını sardı öğrenciler. Bregoviç, sanırım, bir an panikledi: "I don't know what to do..." gibi ilginç cümleler sarfettikten sonra, etrafını saranların "dost" olduğuna kanaat getirmis olacak, daha da coskulu çalmaya başladı orkestra. Onlar coştukça da sahadakiler çıldırdı. En son biz kazaklarla paltolarla tir tir titrerken, üstündeki herşeyi çıkarmış bir eleman gözüme çarptı. Şimdi gelelim benim anlamadığım noktaya: Mor ve ötesi konserinde bu kadar coşmamıştı bu öğrenciler. Ki o zaman hava daha sıcaktı, ki o zaman alkol miktarı daha fazlaydı ortamda.... Peki nasıl oldu da Bregovic ODTÜ öğrencisini Mor ve Ötesinden daha fazla coşturmayı başardı? Bu sorunun cevabını herkes üç aşağı beş yukarı verebilir sanırım. Ancak sorun bu soruyu yanıtlamak değil, yanıtı "kabul edebilmek" galiba.